Het meest creatieve voorbeeld van hoe evolutie te werk kan gaan. Niets zo complex als een lijf, een lichaam, maar zeker ook de inhoud ervan. Dagelijks waarneembaar zijn duizenden voorbeelden van hoe dit hele proces van opgroeien en leven in zijn werk gaat. Ongeacht de dienst waarin de geest het samenspel beïnvloedt, wat dat betreft zijn minder ‘geslaagde’ voorbeelden uiteraard ook dagelijks te aanschouwen. Maar deze gevallen zijn wat lijf betreft nog immers volmaakt opgebouwd uit de hele oersoep van het menselijk lichaam. Dat dit proces, van levensevolutie, ook zijn natuurlijke foutjes heeft, kan geen verrassing zijn daar de vergroeiingen en misvorming haast bij de orde van de dag zijn. Siamese tweelingen, zo vergroeid dat zij een en hetzelfde (lichaams)deel moeten delen met twee zielen is erg zat, maar toont wel degelijk aan dat het menselijk lichaam een erg complex samenhangend ‘object’ vormt. Vergroeiingen en vervormingen zijn niet slechts een schoonheidsfoutje van moeder natuur, maar worden beïnvloedt, bevordert, en gevormd door meerdere factoren. De leefsituatie van de schepper, voeding, erfelijkheid zijn slechts enkele voorbeelden die invloed hebben op de vorming van het lijf. Deformaties tijdens het groeiproces, de totstandkoming is de meest primaire vorm van beïnvloeding op het prilste hompje oersoep dat moet resulteren in de complexiteit van het menselijk wezen. Dat deze gevaren en invloeden ook nog later, na de schepping, op de loer blijven liggen is een ander punt van belang. Verzorging van dat wat van belang is voor een gezonde leefstructuur zoals hygiëne, voedsel en meer natuurlijke lusten dienen voor de totale levensduur gecontroleerd en behouden te blijven, zelfs na langdurig opletten mag geen moment verzwakking optreden, aangezien dit nog altijd fataal kan worden.
Vergeleken met architectuur en de invloed van alledag op de huidige bestaansvorm van een object en zeker op het object in de toekomst, het moet immers vaak langer mee dan vandaag, dan blijkt het niet eens zo’n ongewone vergelijking te zijn. Het lichaam van architectuur, vaak de konstruktie, is en wordt beïnvloed door tijd, natuurlijke omgeving, menselijke ingrepen en meer. Dat te allen tijde het lichaam in goede staat kan blijven is dan ook sterk afhankelijk van deze factoren en vooral hoe dit proces begeleid kan worden. Als tijdens het creëren van het lichaam reeds rekening gehouden wordt met dit (toekomstige) gevaar, zal de kwaliteit en duur in hoge mate bevorderd worden. Nu kan je aangeven dat dit in termen van duurzaam bouwen reeds verwezenlijkt is, echter hierbij wordt ervan uitgegaan dat het complete project een grote "recycle bin" is, waarbij de verschillende materialen ieder zijn ‘vervaldatum’ hebben, en hergebruikt kunnen worden bij demontage. Echter meer gekeken naar de ruimtelijke structuur van architectuur, en dan met name in een ‘gewoon’ rijtjeshuis, valt op te merken dat steeds de burgerlijkheid hoogtij viert, terwijl het oog voor de belichaming van het woonobject verder naar achter geschoven wordt. Gemakzucht en desinteresse, duidelijkheid en functionaliteit, praktisch en vriendelijk zijn steeds steekwoorden die aan de voet van deze ontwerpen liggen. Echter juist het omgekeerde zou moeten gelden, niet de perfectie maar juist de imperfectie, de haast chaotische, misvormde belichaming van de ziel van het huis moet centraal gezet worden. Door nu juist een omgekeerde koppelingen te maken binnen de ‘functionele’ invulling, dienen nu de schijnbaar loze ruimten met ‘overige’ functies als toilet, badkamer, gang, trappenhuis, spouw en meterkast voorop te staan in het ontwerp. Door een verpersoonlijking met deze ruimten en functies ontstaat een dynamischer beeld in het gehele woonhuis, aangezien deze nu niet gekoppeld zijn aan de als hoofdruimten bestempelde woon-, slaap-, en werkvertrekken, maar juist door een omgekeerde koppeling te maken, dus deze vertrekken in harmonie te koppelen aan de toiletruimte, meterkast, gang en trappenhuis. De dynamiek van de ruimten, de eigen beleving van de specifieke waarde, wordt herleefd en beleefd, in plaats van ondergeschikte waarneming. Door deze deformatie van de gestandaardiseerde en alom gerespecteerde invulling van het standaard-woonhuis leg ik een nieuwe beleving centraal, een andersoortige invulling ter bevordering van het image, het respect en zelfgenot van de ruimten waarin je leeft en woont.
